Uitreiking waarmerk Drempelvrij aan provincie Flevoland

Uitreiking waarmerk Drempelvrij aan provincie Flevoland “Het is al weer lang geleden dat de opening van een website voorpaginanieuws was. Tegenwoordig heeft iedere organisatie een website, anders besta je niet. Maar dat betekent niet dat het allemaal goede websites zijn. Helaas wordt er dikwijls te veel aandacht gegeven aan een gelikt ontwerp, wat ten koste gaat van een toegankelijke structuur. De gebruiker is de dupe van die verkeerde keuze, want die komt er niet in of verdwaalt. Het is net als met een gebouw: als je niet binnen komt maakt het niet uit hoe mooi het interieur is. Daarom zegt met wel dat toegankelijkheid de moeder is van alle kwaliteitseisen. Flevoland geeft met haar vernieuwde website in dubbel opzicht het goede voorbeeld. Ten eerste voldoet de website aan de hoogste eisen van toegankelijkheid voor overheidswebsites. Ten tweede heeft men het resultaat onafhankelijk laten toetsen door een erkende inspectie-instelling. De burger centraal stellen is niet alleen beloven je best te doen, maar het resultaat van die inspanning ook objectief laten testen. Met de toenemende digitalisering wordt internet steeds belangrijker voor dienstverlening en participatie. Toegankelijkheid is trouwens niet alleen van levensbelang voor mensen met een handicap, ruim een kwart van de bevolking heeft baat bij functies als ondertiteling, schaalbare tekst, goed contrast, etc. Helaas voldoen veel websites nog niet aan minimale eisen van toegankelijkheid. Daarom blijft de stichting zich inspannen voor aantoonbare toegankelijkheid via het waarmerk. Flevoland laat zien dat het kan, dus het stichtingsbestuur reikt met genoegen het tastbare bewijs daarvan uit.” Lelystad, 17 december 2015 Bij de foto: Gedeputeerde Michiel Rijsberman van de provincie Flevoland neemt het certificaat in...

Drempelvrij.nl op de bres voor toegankelijke digitale overheid en participatiesamenleving

Willen de digitale overheid en de participatiesamenleving een succes worden, dan moeten de digitale diensten en voorzieningen aan minimale toegankelijkheidsvoorwaarden voldoen. Daarom dienen gemeenteraden dit een prominente plaats geven in de komende raadsprogramma’s en collegeakkoorden. Sinds 2004 zet Stichting Waarmerk drempelvrij.nl zich in voor digitale toegankelijkheid van de overheid. Nu burgers steeds afhankelijker worden van digitale dienstverlening en de participatiesamenleving steeds meer van burgers vraagt, zijn nieuwe spelregels voor de contacten tussen burger en overheid noodzakelijk. Daarom heeft stichting haar dienstenpakket verbreed. Dat bestaat allereerst uit een gestroomlijnde Waarmerkregeling waarmee overheden de toegankelijkheid van hun website objectief kunnen aantonen. Daarnaast is een Toegankelijkheidsregister in ontwikkeling waarin ontwerpers, bouwers en adviseurs worden opgenomen die aantoonbaar hebben bijgedragen aan toegankelijke digitale diensten. Ten slotte introduceert de stichting een Burgertoets waarmee gebruikers van digitale diensten en bezoekers van websites kunnen aangeven wat er vanuit hun perspectief schort aan de aangeboden diensten en hoe dat beter kan. De statuten en naam van de stichting zijn inmiddels aangepast aan de bredere doelstelling. Digitale dienstverlening wordt menens Burgers hebben recht op een toegankelijke digitale overheid. Daarom moeten overheidswebsites aantoonbaar voldoen aan minimale eisen van toegankelijkheid volgens internationale normen. Dat geldt te meer nu digitale dienstverlening de laatste jaren steeds belangrijker is geworden. Volgens de kabinetsplannen zal dit in 2017 de normale vorm van contact zijn. Ook stellen internationale verdragen en Europese regelingen eisen aan publieke digitale dienstverlening. Verder leidt de decentralisatie van rijkstaken op het gebied van zorg, onderwijs en werkgelegenheid ertoe dat burgers steeds afhankelijker worden van lokale dienstverlening. Ten slotte veronderstelt de door het kabinet beleden participatiesamenleving dat burgers meedoen. Daar moeten ze...

“Versoepelen Webrichtlijnen is het probleem wegdefiniëren”

Freek Blankena 27 mrt 2013 Er moet niet minder maar juist méér druk komen op naleving van de webrichtlijnen door overheidsorganisaties. Dat stellen organisaties van mensen met een handicap en de Stichting Waarmerk drempelvrij. Versoepeling zonder toetsing De organisaties roeren zich naar aanleiding van het naderende Kameroverleg (op 3 april) over minister Plasterks besluit ‘pragmatischer’ om te gaan met de verplichting voor overheidsorganisaties om te voldoen aan een basisset van de officiële webrichtlijnen. Die regels betreffen de toegankelijkheid in brede zin van websites. Plasterk wil het meer aan gemeenten overlaten of zij volledig willen voldoen aan die regels, volgens het principe ‘pas-toe-of-leg-uit’. Onafhankelijke toetsing via het Waarmerk drempelvrij zou niet meer verplicht zijn. Maar de genoemde organisaties willen juist een strakker regime rond de webrichtlijnen. Het kan best “We zijn er nu tien jaar mee bezig geweest”, stelt vice-voorzitter Matt Poelmans van de Stichting Waarmerk Drempelvrij (SWD). “En het kan wel, als je het wilt. Er zijn zo’n honderd gemeenten die er wel aan voldoen.” SWD pleit voor verplichting van de drempelvrij-toets én sanctionering; die was er tot dusver nog niet. Poelmans ziet verwarring over de eisen waaraan de publieke sector nu moet voldoen en verspilling doordat overbodige nieuwe instrumenten hun intrede doen. Dat Plasterk de toepassing van de webrichtlijnen pragmatischer wil maken, wil er bij hem niet in. “Het is het probleem wegdefiniëren.” Deadline stellen De Oogvereniging, de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad Nederland, MaculaDegeneratie Vereniging Nederland, Retina Nederland, Platform VG, de belangenorganisaties voor doven en slechthorenden, de koepel van ouderenorganisaties CSO en Seniorweb vragen de Tweede Kamer in een gezamenlijke brief een deadline vast te stellen waarbinnen...

Versoepelen Webrichtlijnen ongewenst en onnodig

Het laten vervallen van de “ondertitelingseis” voor video op gemeentelijk websites is ongewenst en onnodig. Het holt het principe uit van één toegankelijke overheid als burgerrecht. Bovendien blijkt dit ook niet het grootste obstakel te zijn om aan de webrichtlijnen te voldoen. Dit zegt de stichting Drempelvrij in een reactie op de VNG die het beperken van de minimumeisen bepleit omdat anders niet aan de Webrichtlijnen valt te voldoen. Dit berust namelijk op een misverstand. Het laten vervallen de ondertitelingseis is om verschillende redenen ongewenst. Ten eerste worden daarmee grote groepen buitengesloten, niet alleen doven maar ook slechthorenden. Niet voor niets is dit een van de eisen die in de minimumcategorie vallen. Ten tweede is er de trend naar video als communicatiekanaal. Zo gaan gemeenten meer en meer over op videoverslagen van raadsvergaderingen. Ondertiteling is een optie die de verstaanbaarheid bevordert en die notuleerbureaus trouwens standaard meeleveren. Ten derde is het niet aan burgers uit te leggen dat overheidsinformatie afkomstig van bepaalde overheden wel en andere niet voldoet aan dezelfde kwaliteitseisen. Het morrelen aan de minimumnormen het ook onnodig. Ten eerste geldt de ondertitelingseis niet als een tekstdocument beschikbaar is dat de inhoud van beeld en geluid dekt. Ten tweede kan aan de webrichtlijnen op drie niveaus worden voldaan. De eis over ondertiteling valt binnen de laagste niveau. Dat betreft 16 van de 95 eisen. Omdat het halen daarvan problematisch bleek, heeft de stichting enkele jaren geleden nog een opstap-niveau geintroduceerd, het zogeheten oranje logo. De stichting Waarmerk Drempelvrij zet zich sinds 2003 in voor de toegankelijkheid van websites. Zij heeft daartoe de internationale richtlijnen vertaald en toepasbaar gemaakt...

Tijd om digitale toegankelijkheid serieus te nemen

Als het gaat om toegankelijkheid van overheidswebsites, is het glas niet halfvol of halfleeg, maar bevat het slechts een bodempje. Er moet nog heel wat gebeuren voordat digitale dienstverlening een succes kan worden Toegankelijk Iedereen vindt het de normaalste zaak van de wereld dat een overheidsgebouw toegankelijk is. Zo hebben gebouwen een hellingbaan voor rolstoelgebruikers, een invalidentoilet, liftknoppen met brailletekens, e.d. Daarnaast gelden nog tientallen geboden en verboden die ervoor zorgen dat een gebouw toegankelijk, veilig en bruikbaar is. Hoe anders is dat bij de virtuele overheid. Ook daar gelden regels voor de bouw van websites. Maar een recente telling wijst uit dat van de gemeentelijke websites maar 10% voldoet aan de eisen van toegankelijkheid. Provincies en waterschappen doen het met ruim 20% wat beter. Verhoudingsgewijs het best scoort het rijk, omdat daar een standaard website is ingevoerd en een groot aantal verouderde websites wordt opgeheven. Dat gemeenten het slecht doen is des te schrijnender, omdat dit overheidslaag is die het dichtst bij de burger staat. Maar ook voor de overheden die het relatief beter doen, geldt dat ze al lang geleden aan die eisen hadden moeten voldoen. De deadline om het Waarmerk Drempelvrij (het eerste van de drie niveaus van toegankelijkheid) te behalen is al enkele malen opgeschoven. En dan hebben we het nog niet eens over het hoogste niveau (Webrichtlijnen). Dat de vooruitzichten ook niet gunstig zijn, heeft zo mogelijk een nog onthutsender oorzaak: men vindt het kennelijk niet belangrijk genoeg. Het feit dat een (beperkt) aantal organisaties aan de eisen voldoet, bewijst immers dat het zeer wel kan. Dat het nog niet over de hele linie...